Ritmi cirkadian përfaqëson orën e brendshme biologjike të trupit, e cila funksionon në një cikël afërsisht 24-orësh. Ky ritëm rregullon procese thelbësore si gjumi dhe zgjimi, niveli i energjisë, oreksi dhe aktiviteti gjatë ditës. Një nga mënyrat kryesore për të studiuar këtë sistem është analiza e modeleve të pushimit dhe aktivitetit, të njohura si ritme pushim–aktivitet (RAR).
Një studim i ri ka treguar se çrregullimet në këto ritme mund të lidhen me një rrezik më të lartë për zhvillimin e demencës, shkruan burimi Medical News Today transmeton Gazeta Shneta.
Studimi u publikua në revistën shkencore “Neurology”, organ zyrtar i Akademisë Amerikane të Neurologjisë dhe sugjeron se individët me ritme cirkadiane më të dobëta ose më të fragmentuara janë më të rrezikuar nga kjo gjendje neurodegjenerative.
Për këtë hulumtim, studiuesit analizuan të dhëna nga studimi i njohur “Atherosclerosis Risk in Communities (ARIC)”.
Në analizë u përfshinë 2,183 pjesëmarrës pa demencë në fillim të studimit. Ata mbanin pajisje monitoruese kardiake për të paktën tre ditë, me një mesatare prej 12 ditësh, gjë që mundësoi vlerësimin e detajuar të modeleve të tyre të aktivitetit dhe pushimit.
Në analizë u morën parasysh edhe faktorë të tjerë rreziku, si presioni i gjakut, diabeti, niveli arsimor dhe simptomat depresive.
Mosha mesatare e pjesëmarrësve ishte 79 vjeç, ndërsa periudha mesatare e ndjekjes ishte 3.3 vite. Gjatë kësaj kohe, rreth 8% e pjesëmarrësve zhvilluan demencë.
Rezultatet treguan se dobësimi i ritmit cirkadian shoqërohej me rritje të ndjeshme të rrezikut për demencë.
Çdo ulje me një devijim standard në forcën e ritmit lidhej me 54% rritje të rrezikut.
Po ashtu, fragmentimi më i madh gjatë ditës u shoqërua me 19% rritje të rrezikut, duke reflektuar simptoma si përgjumje ditore dhe zgjime të shpeshta gjatë natës. /Gazeta Shneta/
