Konstantin Kosachev ishte deputet rus dhe përfaqësues i Rusisë në Asamblenë Parlamentare të Këshillit të Evropës kur, në prill të vitit 2008, nënshkroi një mocion që kërkonte hetimin e pretendimeve për trajtim çnjerëzor dhe trafikim të paligjshëm të organeve në Kosovë. Ky dokument u bë pika e nisjes së procesit që më vonë çoi te raporti i Dick Martyt.
Historia nis në prill të vitit 2008.
Në atë kohë, Kosachev ishte një nga përfaqësuesit e Rusisë në Asamblenë Parlamentare të Këshillit të Evropës (PACE), ku kishte hyrë në vitin 2004 dhe do të qëndronte deri më 2012, shkruan Insajderi.
Më 15 prill 2008, ai ishte njëri nga 17 parlamentarët që nënshkruan një mocion për rezolutë me titullin “Trajtimi çnjerëzor i personave dhe trafikimi i paligjshëm i organeve njerëzore në Kosovë”.
Dokumenti iu referohej pretendimeve të publikuara në kujtimet e ish-prokurores së Tribunalit Penal Ndërkombëtar për ish-Jugosllavinë, Carla Del Ponte.
Në mocion thuhej se pretendimet duhej të hetoheshin për të përcaktuar nëse ato ishin të vërteta dhe për të identifikuar personat përgjegjës, nëse krimet do të konfirmoheshin.
Mocioni nuk ishte raport hetimor dhe nuk ishte diskutuar në Asamblenë Parlamentare. Dokumenti zyrtar i PACE-s e përshkruan atë si një mocion të nënshkruar nga 17 parlamentarë.
Por ai do të shërbente si pikënisje procedurale për atë që ndodhi më pas.
Nga mocioni te Dick Marty
Më 29 maj 2008, çështja iu referua Komitetit për Çështje Ligjore dhe të Drejta të Njeriut të Këshillit të Evropës.
Më 25 qershor të po atij viti, komiteti caktoi deputetin zviceran Dick Marty si raportues për këtë çështje.
Detyra e Martyt ishte të përgatiste një raport për pretendimet e ngritura në lidhje me trajtimin e personave dhe trafikimin e organeve në Kosovë. PACE njoftoi atëkohë se Marty do të vizitonte rajonin dhe do të mblidhte informacione para se t’ia paraqiste përfundimet Asamblesë.
Dy vjet më vonë, në dhjetor të vitit 2010, raporti i Martyt u bë publik.
Në raportin e tij, Marty shkruante se kishte gjetur “tregues konkretë dhe konvergjentë” për mbajtjen e disa personave në vende të fshehta të ndalimit në veri të Shqipërisë dhe për trajtim çnjerëzor. Raporti trajtonte gjithashtu pretendimet për heqjen e organeve nga disa të burgosur dhe trafikimin e tyre për transplantim.
Raporti nuk ishte vendim gjyqësor, por dokument i Asamblesë Parlamentare të Këshillit të Evropës.
Më 25 janar 2011, PACE miratoi Rezolutën 1782, duke u bazuar në raportin e Martyt.
Një dokument i vitit 2008 që vazhdoi të përmendej edhe në Hagë
Rëndësia e mocionit të vitit 2008 nuk mbeti vetëm në arkivat e Këshillit të Evropës.
Gjatë procesit gjyqësor në Dhomat e Specializuara të Kosovës në Hagë, mbrojtja e Hashim Thaçit iu referua pikërisht atij dokumenti.
Në një seancë të 20 majit 2022, avokati Gregory Kehoe përmendi mocionin e Kosachevit dhe argumentoi se procedura që nisi me të çoi më pas te hetimi i Dick Martyt, raporti i tij dhe, në vijim, te themelimi i gjykatës. Kjo ishte paraqitja e mbrojtjes dhe jo një konstatim i gjykatës për vërtetësinë e këtij interpretimi.
Vetë raporti i Martyt e përshkruan më drejtpërdrejt zinxhirin institucional: Komiteti i Këshillit të Evropës e caktoi atë raportues pasi kishte përpara mocionin e prillit 2008, i cili kërkonte hetim të pretendimeve të ngritura nga Carla Del Ponte.
Kosachev nuk ishte autor i raportit të Dick Martyt dhe as hetues i pretendimeve. Roli i tij në këtë histori lidhet me faktin se ishte një nga 17 parlamentarët që nënshkruan mocionin që e dërgoi çështjen në Komitetin për Çështje Ligjore dhe të Drejta të Njeriut të Këshillit të Evropës.
